Spraakherkenning versus spreker-herkenning

Spraak kan je altijd verstaan, ongeacht wie de spreker is. Dat is best knap, want geen twee sprekers gebruiken dezelfde klanken. Er is altijd wel een klein verschil in bijvoorbeeld stembandsluiting of plaatsen van de tong in de mond. Toch weten we precies wat er wordt gezegd en gelijker tijd herkennen we de spreker. Je weet direct of je een vriendin of een vreemde aan de telefoon hebt.

 

Wetenschappers van de Universiteit Maastricht onderzochten welk gedeelte van de hersenen betrokken zijn bij spraakherkenning en welk bij sprekerherkenning. Hierbij gebruikte ze hersenscans (fMRI) van luisteraars.

 

Op deze hersenscans was activiteit zichtbaar terwijl er werd geluisterd naar 3 klinkers (a, i en o) uitgesproken door drie verschillende sprekers. 

 

Hieronder de afbeelding: 

  • Rood: klinkerherkenning
  • Blauw: sprekerherkenning

Tijdens de fMRI werd zichtbaar dat er gebieden in de hersenen zijn die de spraak herkennen en andere gebieden die de spreker herkennen. In het ene gebied, die de spraak herkent, maakt het niets uit wie het zegt. In andere gebieden maakt het niets uit wat er wordt gezegd.

 

Beide gebieden lijken in de primaire auditieve gebieden te liggen en niet in ‘hogere level’-gebieden, wat de onderzoekers hadden verwacht.

De onderzoekers verwachtte ook dat de spraak- en/of sprekerherkenning stap-voor-stap zou plaatsvinden, dit lijkt niet zo te zijn, om meer duidelijkheid hierover te krijgen is meer onderzoek nodig.